يا مقلب القلوب و الابصار

 

 

يا مدبر الليل والنهار

 

 

يا محول الحول و الاحوال

 

 

حول حالنا الي احسن 

 

 

الاحال

 

 

 

اي دگرگون كننده ي قلبها و ديده ها

 

 

 

اي تدبير كننده روزها و شبها

 

 

 

اي  متحول كننده احوالها

 

 

 

دگر گون كن حال ما را به بهترين احوالها

 

 

 

 

 

اينك كه در واپسين لحظات سال پيامبر رحمت ،

 

 

 

نبي نور ، حضرت باران ، محمد مصطفي (ص)

 

 

 

در انتظار اجابت بهاري ديگر ، طلوعي جاودانه تر

 

 

 

و سروري ماندگارتر نشسته ايم ،

 

 

 

اينك كه قطره هاي زلال اشك در پي بدرقه

 

 

سال پيامبر اعظم نم نم مي بارد و مي ماند

 

 

چگونه مي توان بوي خاك باران خورده را

 

 

 

فراموش كرد ؟

 

 

 

آري من و تو همان خاكيم  كه از روز ازل ،

 

 

 

آن لحظه اي كه گفتند موجود باش

 

 

 

و من و تو موجود شديم

 

 

 

آن لحظه اي كه گفتند سرشتيم خاكتان را،

 

 

 

نهاديم روحتان را

 

 

 

با نام رسولش از ورطه وهم آلود تنهايي و

 

 

 

بيرنگي نجات يافتيم .....

 

 

 

 

و حالا  چگونه مي شود فراموش كرد

 

 

 

سال خضراي محمد را ؟؟

 

 

 

 

 اين روز ها ،ساعت ها ،دقايق و ثانيه ها

 

 

 

 به انتظار اجابت بهاري دوباره نشسته ايم

 

 

 

و نمي دانيم كه چگونه از سالي خدا حافظي

 

 

 

كنيم كه به خاطر خوشبختي اش ، به نيت  

 

 

 

 

بخت بلندش ، سكه اش را به نام محمد زدند...

 

 

 

اما گويي شميم محبت او بار ديگر احساس را

 

 

 

نشانه رفته است ...

 

 

 

سالي كه با نام او بود و حالا رهسپار رفتن

 

 

 

است و آنكه كه مي آيد، با ياد او مي آِيد و

 

 

 

و سالروز ولادتش ميشود عيدي من و تو ....

 

 

 

عيدي همه آنهايي كه دوستش مي دارند

 

 

 

و فراموش نمي كنند به پاس همه شادي ها و

 

 

 

شادماني ها ، به يمن آغاز سالي خوش و به

 

 

 

نيت همه خوبي ها و فزوني ها

 

 

 

بگويند:

 

 

 

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد

 

 

 

 

 

و در پي آن به ياد ظهور منجي شان هيچگاه

 

 

 

 

فراموش نمي كنند كه بگويند:

                        

                 

 

                    

                     و عجل فرجهم

                                               

                                    

        

 

 

       نويسنده: زهرا .س

 

 

  

 

 

 

 

 

---

 

 

 

سال نو مبارك

 

 

 

 

براي همه دوستان مهنا كه

 

 

 

 در اين

 

 

 

 

 

مدت كوتاه آمدند و با

 

 

نظرا تشان

 

 

 

 

 

 

 

تنهايمان نگذاشتند

 

 

 

 

 

آرزوي سالي خوش و خرم

 

 

 

 

 

بهاري سبز و جاري

 

 

 

 

 

و اميدي پايدار و جاودان

 

 

 

 

 

از درگاه يكتا پروردگار منان

 

 

 

 

 

خواستاريم......

 

 

 

 

 

 

 

 

عيد تون مباك

 

 

 

 

 

 

 

 

سال نو به همگي خوش

 

 

 

 بگذره

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نويسندگان مهنا: امضا محفوظ

 

 

 

 

 

 

 

 

رحلت حضرت رسول اکرم (ص) و شهادت حضرت امام حسن مجتبی (ع)       

     

 

را خدمت تمامی شیعیان جهان  تسلیت عرض می کنیم  .                               

 

 

                                      

 

 ارزش انتظار

 

بگو هر کسی منتظر است پس انتظار بکشید زود باشد که بدانید                        

       

راه راست پویان و کسانی که هدایت یافته اند کیانند.(قران کریم20/135 )           

             

******************************************************

اگر باقی نماند از روزگار یکروز البته خدا بر می انگیزد مردی از اهل بیت را که    

 

 

زمین را از عدل پر کند هم چنانکه از ستم پر شده باشد (رسول خدا صلی  الله و اله)

 

******************************************************

بتحقیق که برای ما دولتی است که وقتی خدا خواست آنرا می آورد،هرکس شاد   

 

 

میشود که از اصحاب قائم علیه السلام باشد باید منتظر باشد، و باید  کاربپارسائی،

 

 

  و از اخلاق نیک کند، و منتظر باشد.(امام صادق (ع))                                                                                                               

******************************************************

 

 

***(حدیث نبوی ص)***                         

 

سه صفت است که در هر کس باشد شیرینی ایمان را چشیده است.            

 

1-خدا و پیغمبر خدا در نزد او از هر چیز و هر کس محبوبتر باشد.            

 

2- هر کس را دوست دارید برای خدا دوست داشته باشید .                       

 

3- بعد از نعمت اسلام از بازگشت بکفر (ارتداد و ارتجاع) کراهت داشته باشد.

 

 

 

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ... که هر چه بر سر ما می رسد ارادت اوست

 

 

 

بلیط ماندن است مانده روی دستهای من

 

 

در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

 

 

رفیق عازم سفر فقط "سلام" را ببر

 

 

سفارش مریض حضرت امام را ببر

 

"سلام نسخه"را ببر ببین دوا نمیدهد؟

 

 

از او بپرس این مریض را شفا نمیدهد؟

 

 

چقدر تا تو  با قطار ها سفر کند دلش

 

 

چقدر بگذرند زائرانت از مقابلش

 

 

چقدر باد های دوری ات مچا له اش کنند؟

 

 

و دوستان به روزهای خوش حواله اش کنند؟

 

 

مرا طلایی گنبد تو بیقرار میکند

 

 

کسی مرا به دوش ابرها سوار میکند

 

 

خیال میکند که دیدن تو قسمتش شده

 

 

همین کسی که دارد از خودش فرار میکند

 

 

به بادهای آشنای شرق بوسه میدهد

 

 

به آتش ارادت تو افتخار میکند

 

 

به این امید ضامن رئوف تا ببیندت

 

 

هی آهوان بچه دار را شکار میکند

 

 

هزار تا غروب در مسیر ایستاده ام

 

 

به هر که امده پابوس نامه داده ام

 

 

من از کبوتران گنبدت کمترم مگر

 

 

که بعد سالها مرا نخوانده ای به این سفر

 

 

قطار های عازم شمال شرق میروند

 

 

 دقیقه های بی تو مثل باد و برق میروند

 

 

کسی بلیط رفتنی به دست من نمیدهد

 

 

به آرزوی یک جوان خام تن نمیدهد

 

 

بلیط ماندن است مانده روی دستهای من

 

 

در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

 

 

 

                                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

لبيك اللهم لبيك لبيك لا شريك لك لبيك

 

ان الحمد والنعمة لك والملك

 

لا شريك لك لبيك

 

 

 

و چقدر دلم بهانه تو را مي گرفت .... وچشم هايم بغض راه مي شست....

 

 

وپر پر ثانيه هاي انتظار از كجا مي دانست  مسافر در پيچ راه مي ماند...

 

 

و دل دل  تو چگونه باور مي كرد كه باز بايد انتظار را  به سطر اول

 

 

بي تابي  نشانه رفت .... و احساس چگونه باور مي كرد كه  تنهايش

 

 

گذاشته اند..... و براي آرزو هايت چقدر سخت است كه از اين پس

 

 

بايد بدون دوست پرواز كند ..... وبراي قلب بي تاب وبي امان ات 

 

 

چقدر دوري نزديك بود .....  نزديك ...نز ديك..... خيلي نز ديك.......

 

 

كه حتي نمي توانستي باورش كني ...... و وقتي باورش كردي يادت

 

 

مي آيد چقدر گريه كردي...... حالا هم نمي تواني باور كني  كه از

 

 

پرواز جا مانده اي..... ولي نمي دانم چرا باز هم در پس گريه هاي

 

 

هر روز و هر شب ات كه كسي جز خدا نمي داند ، باز هم لبخند

 

 

فراموشت نمي شود و وقتي  از گريه باز مي ايستي تازه يادت ميآيد 

 

 

كه از آن آرزوي بزرگ تنها تو سهم نداشته اي .... تازه به ياد مي آوري

 

 

كه در اين خواب وخيالي كه روزي  برايت خيلي دور بود كس ديگري

 

 

هم بود كه مدتها مثل تو ، تا روشنا ي  اميد بيدار مي ماند  و تا سو سوي

 

 

ستاره شب همصحبت بي تابي و بيقراري  سالها فراغ و آه  دوري ات بود

 

 

نيمي از اين  خواب مال او بود وفقط نيم ديگر از آن تو بود ..... و حالا

 

 

دور از اردت است كه تواينقدر بي معرفت باشي..... حال آنكه مي بيني

 

 

نيمي از آرزويت بر آورده شده است ...... مگر نه اينكه تو خواسته بود ي

 

 

باشي ، او هم باشد ؟؟ 

 

 

آنروز يادت هست ؟؟ روز قرعه كشي را ميگويم...تو زودتر از همه آمده

 

 

بودي ....و چقدر تنها تا كنار  آن پنجره رفتي  و آرام و بي صدا نشستي...

 

 

هنوز كسي نيامده بود و چون اينبار  با همه احساس غريبي مي كردي ....

 

 

خيلي زود به او زنگ زدي و با لحن ملتهب گفتي : زينت نمي آيي .....

 

 

زودتر بيا من در نماز خانه منتظرم..... آن روز حتي با نزديكترين

 

 

دوستت هم غريبي مي كردي وحتي نمي توانستي با او حرف بزني......

 

 

تنها كاري كه كردي اين بود كه دعاي توسل را از كيفت در آوردي

 

 

و به زينت پيشنهاد كردي  براي آرام شدن  توسل بخوانيد و منتظر بمانيد.

 

 

اما انگار باز هم آرام نشدي اينبار  ذكري  به ذهنت آمد كه هر بار

 

 

مي خواندي گوشه اي از مشكلا تت حل مي شد يا حداقل آرامت مي كرد

 

 

آن را هم خواندي ....تا با لاخر ه وقت اذان شد ...... نگاه اشكباري به هم

 

 

كرديد و از جا بلند  شديد ...... نمازو دعا را به جماعت خوانديد .......

 

 

و بعد از نماز رفتيد و در گوشه اي همچنان منتظر يعني منتظر تر مانديد

 

 

تا اينكه  ........... همه چيز تمام شد و اشك تا صحن باريك  چشمانت آمد

 

 

وچقدر سخت بود جلوي گريه را بگيري ..... گريه  اي كه براي جا ماندن

 

 

خودت بود و اشك شادي براي كسي كه  حالا با تمام وجود  مي تواني

 

 

حاجيه خانم صدايش كني ....... آن شب براي تو اولين شب غربت بود

 

 

و براي بهترينت اولين شب آرامش بود ..... و حالا حس ميكني اين شبها

 

 

هم براي تو و هم براي  زينت كه حالا ديگر تمام اميد و خوشحالي ات

 

 

شده  اولين شب آرامش است ..... چون تو نقش اول همه خوابها

 

 

و آرزوهايت را قرار است با سلام وصلوات راهي شهر عشق كني

 

 

و اين براي تو عين عشق است  ، عين بودن ، عين رفتن .......

 

 

پس  خوشحال باش كه قاصدي از جانب تو هق هق دلت را ، اشكهاي

 

 

بي صبري ات را ، حضور دوري ات را با خود به طواف دل خواهد

 

 

برد ..... و اشكهايت را با زمزم مطهر خواهد شست ...... و اميدت را

 

 

به سعي  خواهد برد  ، به صفا وبه مروه ..... تا يادت باشد  هنوز 

 

 

فرصت به شماره نيفتاده است  و وسعت خيال هنوز وسيع است ......

 

 

ونبايد  بهار را فراموش كرد .......  

 

 

 

مبا ركتان باشد حاجي شد نتان  ...... ؟ مي داني چرا گفتم حاجي شدنتان؟

 

 

چون تو آنقدر خوشبختي كه حداقل جواز بودن اسمت را در ميان  آن همه

 

 

زائر از خدا گرفته بودي ..... و مي تواني با افتخار از بودنت تا نيمه 

 

 

عشق ياد كني  و  اينقدر از نبودنت نگويي ..... و ديگر فكر نكني كه

 

 

 خدا اينبار اجابتت نكرده  ...... بدان كه مصلحت خدا هر جا باشد شيرين

 

 

است و شايد صلاح بوده تا نيمه دعايت  براي خودت و نيمه ديگر براي

 

 

زينت اجابت شود ..... بودن با تو و رفتن با او ......  علي ابن موسي

 

 

الرضا را هم سپاس گو كه بار ديگر در آخرين ثانيه هاي  تلاطم دعايت

 

 

را مستجاب كرد و اينبار ديگر بليط  نرفتن را بر دستان تو و زينت  به

 

 

جا نگذاشت........

 

 

شكرا" لله   شكر"لله

 

 

خواهر خوبم زينت از اعماق وجودم ،  با تمام شوق و اشتياقم برايت

 

 

خوشحالم .... و بدان گريه هايم براي خوشحالي است ..... خيلي  حرفها

 

 

را ميداني كه نمي شود نوشت و فقط با سكوت و شايد نگاه ميشود گفت

 

 

حرفهاي دل كه بايد به طواف برد .....نفسهاي به شماره افتاده  كه

 

 

گهگاه تر ميشود از قطره باران و مي ميرد در پي  بي تابي و بايد

 

 

بشتابد تا ضريح سبز ....آنجا كه  هميشه يك نگاهش به بقيع است و

 

 

يك نگاهش به غربت فاطمه زهرا ...... آنها را اينجا نمي شود گفت

 

 

و روز سفر اگر زحمت حمل كوله بارش را پذيرا باشي  بي درنگ

 

 

به تو خواهم سپرد.....

 

 

از اينكه  به بهانه تبريك   دستانم بي اراده و ذهنم پر شتاب  نوشت

 

 

و مثل هميشه قرار نبود اينقدر به درازا كشيده شود  شرمسارم......

 

 

پر حرفي مرا بي معطلي ببخش.....

 

 

 

 

 

امضا محفوظ : نويسنده مهنا ........ زهرا

 

 

 

 

 

 

اکنون خدا پيش چشاته،مگه نه

گفته بودي که توي هرم صداته،مگه نه

غم نخور اگه نديديش که بهت گفته بودم

که خدا هر چي باشي،بازم باهاته،مگه نه

وقتي که گير مي کني سراغ اون فقط مي ري

باورت مي شه که اون خود خداته،مگه نه

وقتي که دل مي گيره همش شکايت مي کني

اون موقع خوب مي دوني که نينواته،مگه نه

هر کسي جايي داره که دل واسش پر مي زنه

هر کسي جايي داره که دل واسش پر مي زنه

همه ي دل تو هم تو کربلاته،مگه نه

درد دل داري مي خواي عقده هاتو باز کني

با خدايي که درست پيش چشاته،مگه نه

غم،غم نخور اگه نديديش که بهت گفته بودم

که خدا هر چي باشي،که خدا هر چي باشي

هر چي باشي،بازم باهاته،مگه نه

 

                           شعر از فرزاد حسني

 

 

هيچ باراني نمي بارد،مگر صفا دهد.

هيچ گلي جوانه نمي زند،مگر هديه شود.

هيچ خاطره اي زنده نمي ماند،مگر شيرين باشد.

هیچ لبخندي نيست،مگر شادي بياورد. هيچ بهاري نمي آيد،مگر

 

سال ديگري در پيش باشد.

پس بگذار باران شوق بر زندگي ات ببارد،تا روحت را صفا دهد.

گل هاي عشق در دلت جوانه زنند،تا آن را به ديگران هديه کني.

خاطرا تت قشنگ باشد تا همواره به يادشان بياوري. لبخند بر

 

لبانت نقش ببندد تا شادي را بيفشانی

و بهار بيايد تا بداني باز هم فرصت بودن هست.......

پس باش

 

 

عشق يعني ...

 

عشق يعني انتظار و انتظار           

 

    عشق يعني هر چه بيني عکس يار

 

عشق يعني شب نخفتن تا سحر  

 

      عشق يعني سجده ها با چشم تر

 

عشق يعني ديده بر در دوختن  

 

        عشق يعني از فراقش سوختن

 

عشق يعني سر به در آويختن    

 

       عشق يعني اشک حسرت ريختن

 

عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 

      عشق يعني لحظه هاي التهاب

 

عشق يعني بنده فرمان شدن      

 

      عشق يعني تا ابد رسوا شدن

 

عشق يعني گم شدن در کوي دوست

 

 عشق يعني هر چه در دل آرزوست

 

عشق يعني يک تبسم يک نماز    

 

     عشق يعني عالمي راز و نياز

 

عشق يعني سوختن يا ساختن     

 

     عشق يعني زندگي را باختن

 

عشق يعني همچو من شيدا شدن  

 

      عشق يعني قطره و دريا شدن

 

عشق يعني پيش محبوبت بمير    

 

       عشق يعني از رضايش عمر بگير

 

عشق يعني زندگي را بندگي   

 

             عشق يعني بندگي و آزادگي